23:16

Secret Santiasi!!

Posted by red |

Αγαπητοί,

Αγαπητέ μπλόγκερ που μου έτυχες, πόθεν να αρχίσω τωρά. Η αλήθεια είναι ότι το μπλογκ διαβάζω το που τις αρχές σχεδόν, μπορεί να μεν συμφωνώ πάντα μαζί σου αλλά τα ποστ σου απολαμβάνω τα πάντα.. Χωρίς καθυστέρηση λοιπόν, σου παρουσιάζω τα δώρα σου..


Καταρχάς, μια Gotham City, να φορείς τη στολή του Μπάτμαν τζαι να ξεσαλώνεις ρε παιδί μου!


Το καλό με την συγκεκριμένη έκδοση της Gotham City είναι ότι τους αυτούς που θα παλέψεις και εννοείται νικήσεις μπορείς να τους διαλέξεις εσύ. Μπορείς πχ να βάλεις μέσα τον Χριστόφια τζαι να του δώκεις να στήσει ή τη Βανδή τζαι να τη έχεις να τραγουδά στα καταγώγια. Δική σου είναι η πόλη ότι θέλεις την κάμνεις! Ναι; Ναι!


Επίσης, ένα δώρο για σένα τζαι την Μπρέντα σου (άτε, ήταν να σε στείλω μόνο σου;) για όπου θέλετε! (Μεν κοιτάζεις που εν έτσι ζοφό τόπους τόπους, εν ξεπίτηδες έτσι για να μεν μπορεί ο καθένας να το κάμει κόπυ τζαι να το χρησιμοποιήσει)




















Το που εν να πάτε τζαι πως εν να περάσετε εν πάνω σας, είμαι σίουρη πως εν να περάσετε καλά!!


Τζαι κάτι τελευταίο.. Ήθελα να σου κάμω τζαι κάτι με την Άννα Βίσση αλλά νομίζω μετά που εφκήκες μαζί της πάνω στη σκηνή με την περούκα του Καρβέλα εν έσιει κάτι που μπορώ να σου προσφέρω παραπάνω.. Γι'αυτό απλά να σου θυμίσω μια που τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής σου τζαι εύχουμαι σου να έχεις ακόμα πιο πολλές στιγμές που εν τόσο σημαντικές για σένα!





Anti-Christe μου Καλές γιορτές!! Ελπίζω να απολαύσεις τα δώρα σου στο έπακρο :)


Bonus: Η πρασινάδα εψυθίρισε μου ότι έχεις και γενέθλια σήμερα.

Να ζήσεις τζαι μακάρι όλα σου τα χρόνια να είναι τόσο γεμάτα όσο τα τελευταία 2 :)


13:48

Headbanging (on the wall) -2-

Posted by red |

Βλέπω τις τελευταίες μέρες την πιο κάτω είδηση σε εφημερίδες, εν ξέρω αν έπαιξε και στα νέα

http://www.politisnews.eu/cgibin/hweb?-A=220917&-V=articles

2 σημεία:

  • 8 χρονών τζαι κρατά ένα κινητό 400 Ευρώ; Τι ακριβώς μπορεί να κάμνει ένα 8χρονο με smartphone? Να συγχρονίζει το ημερολόγιο του με τους φίλους του για πότε μπορούν να βρεθούν για playstation? Αλλα ΟΚ, ο καθένας τα μωρά του όπως θέλει τα μεγαλώνει εν να μου πεις, να το δεκτώ...


  •  Απορώ, πόσο αχάπαροι εν τζιαμέ στον Πολίτη;

 ''Από την άλλη οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών θα πρέπει μάλλον να τρέξουν για να αγοράσουν την «πατέντα» από τον 8χρονο, ώστε όλα τα τηλέφωνα να μπορούν να εντοπίζονται...''

Σιγά να μεν τον στείλουμε τζαι στη ΝΑΣΑ τον μιτσή. Ναι μπράβο του αλλά ένε και μόνος του που έκαμε στο σύστημα, εν ένα application που το κάμνεις install πάνω στο κινητό σου. Άκου ιμιsh να το κάμει πατέντα..

Έχω τζαι εγώ ένα application πάνω στο τηλέφωνο μου που βοηθά στο να διαχειρίζεσαι το budget σου, θέλετε να με κάμετε Υπουργό Οικονομικών;


Εκαθάρισα τα inbox των 3 email που έχω, το dropbox και τα μηνύματα του facebook (μάνα μου ρε ήβρα ένα μήνυμα που ένα Γερμανούι που εγνωριστήκαμε πριν κανένα χρόνο τζαι επειδή εν είχε ΦΒ έστειλε μου που ενός φίλου του με το ημεηλ του για να επικοινωνήσω- είδα το 3 μήνες μετά τζαι για κάποιον λόγο εφύλαξα το). Επίσης, έκαμα όσα ανέβαλλα εδώ και κάτι μήνες και μπορώ να τα κάμω εν ώρα δουλειάς. Όπως καταλαβαίνετε, ΒΑΡΚΟΥΜΑΙ. Γι’αυτό θα σας πω για μια περίπτωση τασιηνόπιττας, παλιάς μεν αλλά αστείας, του γαρουφαλιά.

Με τον γαρουφαλιά που λέτε εγνωριστήκαμε πριν κάτι μήνες σε κοινή παρέα για ποτό τζαι έκαμα το λάθος να του δώσω το τηλέφωνο μου. Μέγα λάθος κυρίες και κύριοι. Γιατί ώσπου να ξυπνήσω την επομένη είχα μήνυμα. Ένα σύντομο αλλά βαθυστόχαστο: ‘gdijsods’, or something in the lines of that. Μπορεί να ήταν και λέξη κανονική, νόημα εν εφκαλλε πάντως. Στέλλω του πίσω ένα βαθυστόχαστο: ’Α?’ . Τέλωσπαντων το μήνυμα ήταν καταλάθος. Το μεσημέρι πέφτει το πρώτο τηλεφώνημα. Ήμουν στο σαλόνι με τους γονιούς μου σόου εν απάντησα. Έρκεται μήνυμα. Μετά που λλίο ξανά τηλεφώνημα. ΑΑΑΑΑ.

Μετά που ένα καφέ που έκοψα φλέβες και πολλά τηλεφωνήματα να πάμε για ποτό, να πάμε για καφέ, τι εν να κάμεις πόψε κτλ έκοψα του τα πολλά πολλά. Συγκεκριμένα, τις πρώτες μέρες, ως που να ξυπνήσω κατά τις 11, είχα ήδη 3 αναπάντητες, η μια που άγνωστο αριθμό. Πιάνω τον πίσω τζαι καλά ανήσυχη:
-Έλα, όλα εντάξει;
- Ε ναι καλά γιατί ρωτάς;
- Ετο, επήα να κάμω κάτι δουλειές τζαι εξίχασα το κινητό μου τζαι είδα τις 3 αναπάντητες σου τζαι ενόμιζα ότι κάτι έγινε..
–Εεε κμ εγώ εν.. 2 φορές σε έπιασα..
(Είμαι σίουρη ότι ήταν τζίνος. Τζαι έχω low tolerance σε έτσι καταστάσεις)


Ο τύπος εν ήταν κακός. Ήταν το κλασσικό κυπριωτόπουλλο που ήθελε να γνωρίσει κάποια και να κάμει σχέση τζαι να την έχει βασίλισσα. Τζαι ήταν επίμονος (τούτο εν το επίσημο ευγενικό version και θα αρνηθώ οποιονδήποτε συσχετισμό με τις λέξεις πρήχτης, εκνευριστικός κα)

Στα πολλά πολλά εσταμάτησε να μου τηλεφωνά. ΑΛΛΑ! Είμαι κάχτος παραδέχουμαι το. (Τζαι ζημιάς αλλά τούτο εν μια άλλη ιστορία). Επειδή επέτυχα τον καμιά βδομάδα μετά όπως επήενα στο ζορπα. Να πιάσω φαί της μάμας μου που πάντα έχει που σπίτι αλλά ήταν ψιλοάρρωστη τζαι ήθελε κάτι πιο ελαφρύ. Σε μια περιοχή που εν έχει ιδιαίτερη σχέση με τη δουλειά του. Ναι, τόσο κάχτος.
-Εν να έρτεις στον τάδε τόπο αύριο; (Σημειωτόν ότι μιλούμε για μια παρέα 30+ που κάθε μέρα εν στα μπαράκια τζαι πίνουν)
-Εν νομίζω εν νάμαι δουλειά ούλλη μέρα σόου μάλλον εν να μείνω σπίτι τη νύχτα
-Καλάν τι ώρα σχολάνεις;
-6
-Ε μια χαρά, να πάεις να τζιμηθείς να ξεκουραστείς λίο τζαι νάρτεις
(Έφκαλε μου τζαι το πρόγραμμα μου δηλαδή)

Την επομένη έπιασε με τηλέφωνο για να δει αν θα πάω. ΑΑΑ τζαι γω να μεν μπορώ να μεν είμαι ευγενική γιατί ήταν σε παρέα που έφκαινε η φίλη μου που με κουβάλησε. Σιγά να μεν επήενα.
Κυριακή ημέρα, λαλεί μου η φίλη μου, πάμε στον τάδε τόπο. Εν ναν τζαι η παρέα η τάδε αλλά έχω σε άλλο τραπέζι κράτηση. Τζαι δαμέ έρκεται το κακτοσύνη Part 2. Eπειδή οι κρατήσεις των τραπεζιών ήταν δίπλα δίπλα. Πάμε ξανά. Ναι, ΤΟΣΟ κάχτος..
(Εσύ τωρά σκέφτεσαι που κολλά το γαρουφαλιάς ένε; Wait for it..)
Το ’theme’ στον συγκεκριμένο τόπο κάθε Κυριακή ήταν τα μπουζούκια. Λαϊκά να παίζουν, χαρτοπετσέτες να πετούν και ΓΑΡΥΦΑΛΛΑ στα τραπέζια. Να’μαι εγώ δηλαδή με την πλάτη στον τοίχο, η μια μου η φίλη να μου μιλά τζαι να παίζει πχ το: ‘Καλημέρα, θα’μαι δίπλα σου εκεί όλη μέρα..’ τζαι φαααπ να τρώω γαρύφαλλα μες τη μούρη. Όι το συνηθισμένο ρίξιμο όμως. Όπως τζίνο που σύρνουν τις μάππες στο μπεϊζμπολ. Τζίνο που αν σε βρει κάτι σκληρό με έτσι δύναμη παθαίνεις διάσειση. Τζίνο. Η Χ να γελά ενώ κομμάτια από γαρύφαλλα επέφταν στο κρασί της, εγώ να παίρνω αμυντική στάση όποτε βλέπω γαρύφαλλα τζαι να γελώ την ίδια ώρα γιατί ΟΚ ήμουν αστείο θέαμα η αλήθεια.
-Κοτσανια wars
-Γαρύφαλλα and the pity
-Γαρύφαλλο και τιμωρία
-50 shades of γαρύφαλλα

(Ένε καν εμπνευσμένοι αλλά you get the point ναι;)

-Σε κάποια φάση λαλώ του: ‘φοούμαι όποτε πιάνεις γαρύφαλλα’
-Μα γιατί
-Ε μα αφού τρώω τα μες τα μούτρα.



Εσταμάτησε ευτυχώς. Μετά ήρτε τζαι λίο πιο κοντά.
-Να πάμε για κανένα καφέ που βδομάδας;
-Ε γαρουφαλλιά άστο
-Μα γιατί; εν μπορείς;
-Κοίτα, πρόσφατα εχώρισα τζαι εν είμαι σε έτσι φάση
-Καλάν πόσο καιρό έχει που εχώρισες;
-5 μήνες
-.....



13:09

Headbanging (on the wall) -1-

Posted by red |

Εν πολλά ανησυχητικό το ότι κάθε φορά που πάω να γράψω ο blogger κάμνει αλλαγές; Oh well!

Headbanging (on the wall) -1-

Να προσπαθεί η μάμα σου να σε πείσει να μεν αλλάξεις κρεβάτι όταν εν να μετακομίσεις στο δίπλα δωμάτιο γιατί ''πάνω σε τούτο το κρεβάτι εκάμαμε σε τζαι σένα τζαι τον αρφό σου τζαι έτο που το έσιεις τζαι εσύ τόσα χρόνια τζαι αντέχει ακόμα'' (TMI mom, TMI)






01:34

Roach Encounters*

Posted by red |

Την αντιπάθεια μου για τις κατσαρίδες είχα την πει και πιο παλιά ναι; Όι;

Που ήμουν μιτσιά άμα έβλεπα κατσαρίδα πριν να κοιμηθώ έβλεπα όνειρα ότι επερπατούσαν πάνω μου. Ναι ναι τόσο πολλά.

Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια εσταμάτησε τούτο με τα όνειρα (most times).

Still, φρικάρω απίστευτα άμα δω κατσαρίδα. Ένας πρώην συνάδελφος έχει να το λαλεί ότι εν με είδε ούτε άμα εφώναζε η μαστόρισσα όσο πανικόβλητη με είδε μια φορά που είχα κατσαρίδα πίσω μου τζαι επετάχτηκα στην άλλη πλευρά του τραπεζιού στα 3 δευτερόλεπτα.

Επίσης μια άλλη φορά έφερε με το γαλανομάτικο σπίτι, όπου επιδή ήμουν μόνη μου εκοίταξε αν είχε κατσαρίδες. (όι αποτελεσματικά). Μετά που έφυε ήβρα μια μέσα στην κουζίνα. Έβαλα τον τον καημένο τζαι ήρτε πίσω για να την σκοτώσει (Ναι, ετράβησε πολλά)

Και φτάνουμε στο φετινό καλοκαίρι. Τζιμούμε που λέτε πριν 2 βδομάδες τζαι ξαφνικά ακούω ένα φρρ φρρ τσκ τσκ τσκ. Η ώρα 5:30 το πρωι. Η ΩΡΑ 5:30 ΤΟ ΠΡΩΙ! Ξυπνώ τζαι βλέπω μια κατσαρίδα κουνιστή τζαι λυγιστή να περιφέρεται. (Btw η μάμα μου εν πελλή τζαι ξυπνά έτσι ώρες). Οπόταν πάω τζαι απλώνω στον καναπέ ώσπου να τη σκοτώσει.

3 nights ago: ξυπνώ που το γνωστό τσκ τσκ τσκ της ανατρισιαστικής αηδιαστικής κατσαρίδας η ώρα 5 το πρωί πάλε. ταράσσω λίο κρεβάτια κτλ αλλά εν εμφανίζεται αλλά αφου ακούω την!! Πιάνω το μαξιλάρι μου τζαι μετακομίζω στον καναπέ. Εκάμαν μου έξωση κανονικά (για πρώτη φορά μετάπου χρόνια άκουσα τζαι τις σειρήνες. Ναι εν συμβολικό αλλά άμα πιάνεται εμένα η ψυχή μου πως νιώθουν όσοι εχάσαν τζαι περιουσία, οικογένεια, φίλους να την ακούν κάθε χρόνο..;)

2 nights ago: Έρκουμαι σπίτι μετά από μια μέρα στη θάλασσα τζαι φαί η ώρα 12 τη νύχτα. Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι μπάνιοοοοο τζαι ύπνοοοο! Μπαίνω μες το δωμάτιο μου τζαι βλέπω μια κατσαρίδα κάτω που το κρεβάτι. -Γκοντεμν γιου άμπα τζαι ησυχάσει το πλάσμα. Πάω να φέρω το άοσμο κατσαριδοκτόνο. Πιτώ της τζαι αφήνω την να πεθάνει πίσω που το κρεβάτι ώσπου να έρτει ο παπάς μου να τη μαζέψει. Όπως φκαίνω που το δωμάτιο έσιει ακόμα μια στον τοίχο του διαδρόμου. Πιτώ της τζαι τζίνης κάμποσο (επροσπάθησε να διαφύγει στην κουζίνα τζαι ετέζαρε κάτω που το τραπέζι της κουζίνας). Εγώ εν το μεταξύ μπαίνω στο μπάνιο με το σπρέυ δίπλα μου just in case. Έρκεται ο dad τζαι μαζέφκει τες. Τζιμούμαι.

Τζαι πάλε η ώρα 5.. Ασπούμαι wtf με τη συγκεκριμένη ώρα. Εν που φκαίνει ο ήλιος; Ακούω πάλε το γνωστό φρρρ τσκ τσκ τσκ τζαι ανάφκω το φως.. Πιάνω το σπρέυ τζαι αρχιζω να ψιλοταράσσω πράματα να φκει έξω. Τπτ.. Τζαι ξαφνικά; Η κατσαρίδα πάει να κάμει ελιγμό τζαι να μπει κάτω που το κρεβάτι. Τζαι είμαι εγώ με το σπρέυ να της πιτώ όπως την πελλή τζαι να φωνάζω (που μέσα μου για να μεν ξυπνήσει ούλλο το σπίτι) μουαχαχαχαχα DIIIIE DIIIEEE φσσ φσσ φσσ (πολυβόλο σπρέυ ένα πράμα). So picture this: μια πελλή μέσα στη μέση του δωματίου με πυζιάμες τζαι σπρέυ να πιτά του παρκέ.. Η κατσαρίδα μετά που καμποσο πίτημα χώνεται πουπίσω που το κρεβάτι τζαι εγώ πάω τουαλέτα.. Έρκουμαι πίσω τζαι βλέπω ότι η κατσαρίδα έκαμε ηρωϊκή έξοδο τζαι εν μες την κουζίνα. Πιτώ της ακόμα 2 φορές τζαι γυρίζει ανάποδα.

Oh yeah. Like a boss!!

Α ενομίσετε ότι είσιε πόιντ το ποστ? Nop. Not really.





*Που το close encounters. Το wordplay μας εμάρανε.. Αν οι κατσαρίδες επιχειρήσουν retaliation measures εν να σας πω. Ή εν να το ακούσετε στις ειδήσεις! 

Πάω να τζιμηθώ. Με το σπρέυ δίπλα μου εννοείται.











Είμαι άρρωστη. Άρα μια μουρμούρα που τρέχουν οι μύξες της ενώ κάθεται τζαι τάχα βοηθά σε ένα πρότζεκτ. Και κρυώνω. Αυτά σε συντομία.

Παρ'όλη την τάση μου όμως να μουρμουρήσω, έταξα ένα positive post στον Κ, ο οποίος μου έκαμε παρατήρηση για την μαυρίλα που επικρατεί σε τούτο το μπλογκ το τελευταίο διάστημα. Και μιας και ανέφερα ήδη την ανακάλυψη της τασιηνόπιττας, παρόλο που στη συγκεκριμένη περίπτωση έγινε την κατά γαλανομμάτικου εποχή, εν ενδεικτικό του τι κυκλοφορεί εκεί έξω.

Είμαστε σε γνωστό τοπούδι της πρωτεύουσας πέρσι αρχές καλοκαιριού και λίο πριν να φύουμε οι δύο άλλες κοπέλες της παρέας αρχίζουν τα κοννε με κάτι τύπους. Εγώ κουρασμένη της δουλειάς (τζαι εβαρκούμουν επίσης) έπιασα το σκαμπούδι μου τζαι άρχισα να παρατηρώ τα ταβάνια τζαι να κοιτάζω δεξιά αριστερά αφού ήμασταν σε μια παρέα που εν ήξερα κανέναν.

Έντερ τύπος 30ης, κοντούλης με σκεμπούδα τον οποίο μου είχαν συστήσει πιο πριν, της κατηγορίας κόζι με ηχηρό γέλιο.

- Μα γιατί κάθεσαι δαμέ έτσι
- Ε ντάξει περιμένω τις κορούες να φύουμε, είμαι και λλίο κουρασμένη (Α είδες τούτη τη γωνιά του ταβανιού εν την είδα πριν..)
- Πε μου red, τι δουλειά κάμνεις;
- Pointless συζήτηση για τη δουλειά που κάμνω, το που είναι κτλ. Εσύ που δουλέφκεις;
- Ειμαι πιλόττος στην τάδε εταιρία  (Μετάφραση: Είμαι κελεπούρι τζαι πρέπει να με λυσσιάς)
- Αααα ωραία.. (Παίζει ωραία βίτεοκλιπ δαμε)
-Πε μου red, εξερεύνησες ποτέ μόνη σου σε μια άγνωστη χώρα;
- Εμμ ναι οκ έτυχε πόλεις που λόγω του ότι η παρέα εν ετραβούσε εγύριζα μόνη μου και έβλεπα την πόλη
- Σε ένα που τα ταξίδια μου, έπιασα απλά μια βαλίτσα τζαι επήα εξερεύνησα την Κίνα (Μετάφραση: Είμαι ΚΑΙ περιπετιώδης άρα πρέπει να με λυσσιάς παραπάνω, Απορία: ΟΛΟΚΛΗΡΗ;)
- Ναι α; Ακούεται ωράιο. Εντερ αστείο για το νιχαου το οποίο εν εκατάλαβε.
- Πιστέφκεις ότι κρατά ο έρωτας red; (Παίζεις τζαι εσύ με τον πόνο μας..)
- Εξαρτάται. Ο έρωτας μετατρέπεται σε αγάπη τζαι πολλά άλλα πράματα
- Να σου πω την αλήθεια εγώ πιστέφκω στην αμοιβαία κατανόηση μεταξύ δύο ατόμων (Μετάφραση: εν γυρέφκω για σχέση). Πε μου red (πε μου τζαι πε μου ούφφου), επληγώθηκες ποτέ στη ζωή σου που σχέση;
- (Εγώ φταίω που σου απαντώ) Ε κοίτα εν είχα τζαι πολλές σχέσεις αλλά όι εν μπορώ να πω ότι επληγώθηκα τζαι τόσο πολλά, ήμουν με ένα που εν εσήμαινε και τόσο πολλά τζαι μετά εγνώρισα τον φίλο μου που είμαστε μαζι τα τελευταία 6-7 χρόνια.
- Μα εν είσαι μόνη σου;
- Όι
- Μα έσιεις φίλο;
- ΝΑΙ (έφεφκες;;)
- Ε έπρεπε να μου το πεις! Όι τίποτε άλλο αλλά αν το ήξερα ότι έχεις φίλο, χωρίς παρεξήγηση τωρά, εν θα σου εμιλούσα! Έντερ ηχηρό γέλιο..


Μετά που λίο τζαι ενώ επήα να πιάσω λεφτά για ποτό που τη τσάντα μου (ήταν πλέον προφανές ότι εν να αργούσαμε να φύουμε) είπε μου ξανά να μεν παρεξηγώ, εν ήταν ανάγκη να πάω να κοιτάξω το κινητό μου γα να στείλω μήνυμα μόλις μου είπε τη συγκεκριμένη κουβέντα.

Για να είμαι ειλικρινής έκαμε με τζαι εγέλασα, εν τον επαρεξήγησα αφού ο άθρωπος ήταν απλά ειλικρινής αλλά ευτυχώς ούτε τον εξαναείδα. H μελετημένη τακτική με τις ατάκες του (πρέπει να με λυσσιάς αλλά να ξέρεις ότι εγώ είμαι ελεύθερο πουλί, ο αετός πεθαίνει στον αέρα κτλ) μπαίνει πρώτη στο χολ οφ φάμε τασιηνόπιιτα (εν τζαι νηστήσιμη).



01:42

Damaged goods

Posted by red |

Είμαι για φαί με έναν φίλο μου..

- Ούλλοι είμαστε damaged goods

Φοϊτσιάρικο.. Την ίδια κουβέντα είχα πει 2 μέρες πριν σε ένα άλλο φίλο μου που μου απάντησε:

-Ναι αλλά είσαι damaged goods λόγω κακομεταχείρησης..


Η αλήθεια είναι ότι ξαφνικά ανακάλυψα απέκτησα ανασφάλιες που εν ήξερα καν ότι είχα. Επέρασε τόσος πολύς καιρός που τα όσα εγίναν μοιάζουν μια αιωνιότητα μακριά. Τζαι όμως είμαι θυμωμένη ακόμα με κάποια πράματα παρόλο που θέλω ναν καλά. Τζαι όμως random συζητήσεις δείχνουν μου ότι είμαι σε ένα φαύλο κύκλο

- Εν OK που εν τον εσυγχώρησα ακόμα;
- Ναι


- Εν η λογική σου που σου λαλεί να μείνεις μακριά. Αν άκουες το ένστικτο σου εν να'σουν δαμέ τωρά.. (μιλά ο εγωϊσμός)
-Εν το ένστικτο μου που μου λαλεί ότι εν να συνδεθώ τζαι εν να πληγωθώ για τους λόγους που εσυζητήσαμε. Γιατί να μπω σε τούτη τη διαδικασία; (ψέμα-εν και η λογική και το ένστικτο, παραπάνω η λογική)



- Λειτουργείς με λογική- μαθηματική ακρίβεια.. Ξέρεις πότε πιστέφκω ότι εν να μπορέσεις πραγματικά να προχωρήσεις τζαι να μεν λειτουργείς έτσι; Άμα τον συγχωρήσεις. Τζαι θέλει χρόνο


_________________________
Εν έχω τον έλεγχο σε σχέση με καμια δουλειά.
Εν έχω τον έλεγχο σε σχέση με τα λεφτά (σαν επακόλουθο του πιο πάνω)
Είμαι 'στάστιμη' στους παραπάνω τομείς της ζωής μου
Εν έχω την απαίτηση να γνωρίσω κάποιον για να με 'σάσει'. Ούτε κάποιον που να πρέπει να 'πείσω' ότι αξίζω να με γνωρίσει καλύτερα. So ναι, δαμέ που έχω τον έλεγχο, όσο εγωϊστικό και να ακούεται, I'm doing things my way. 

19:31

Single-ness

Posted by red |

Το καλό ή κακό με το να είσαι single είναι το ότι ξαφνικάς αποκτάς μια ματιά στο τι κυκλοφορεί εκεί έξω. Ξαφνικά οι αναλυσεις για το τι πάει λάθος με το φλερτ στην Κύπρο/ με τους άντρες/ με τις γυναίκες/με τον κόσμο γενικά εν ένα θέμα που έχει άμεσο αντίκτυπο σε σένα και ενδιαφέρει σε.

Τζαι κάπου μεταξύ των πιο πάνω ανακαλύπτεις την τασιηνόπιττα.. 

23:54

29 Φεβ.

Posted by red |

Εμείναν δέκα λεπτά για να γράψω κάτι έξυπνο και ουσιώδες για τούτη τη μέρα που έρκεται μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια..

μμμμ...

χμμ..

Ok then.. Nothing it is


!!Όπα!!

Αύριο εν Άνοιξη :)

01:59

Planning Ahead

Posted by red |

What I've heard is that When people make plans, God laughs.

In that case, God must be having a pretty good time with me.

I've realized that at this time last year, what i had in mind, where i though i would be now was very different.

i was hoping that my one year contract with possibility of extension would become two. Instead, I'm writing/ reviewing/ re-writing a cover letter, which i am almost afraid to send.

Also, I had the possibility in my head that if all went well, i would be looking for a cozy apartment for two. Not I, we. Well, that went wrong.

So, what now? Is there even a point in planning anything? Live moves fast. Accurately far away from where i thought i would be.

Some days, i enjoy the ride. Some others, i hardly find the motive to do.. anything really.

People i love dearly are in a position similar to mine. Which is ironic. Cause we both go with the ''do as i say, not as i do'' principle. Cheer up-even if i'm in the same place and feel like crap. So we've just agreed to hold on to each other until things get better. I'll be pulling her up and she'll be pulling me until things calm down.

(My dreams have been shit these days. Except the other night. I say that i was at the beach. With my family. At an exotic country. i was trying surfing and then i was at this jungle-like place with a man. We were sitting somewhere waiting for a ride or something. There were families as well. I'm not sure if i was calm during the dream or anxious---I hate not remembering my dreams)


So.. plans?

  • Trying to remember each day the positive aspects of my life. My family (even from a genetics point of view one cannot be born in this family without craziness-it runs in both sides). My friends. And health. Of all the above and most of the people that are close to me. 
  • Sending as much CVs possible to as many companies possible.
  • Putting my life in an order. 
  • Finding me. Which might be the most difficult of all. Defining myself after so many years of being ''the other half'' is going to be...challenging. Not caving into being ''the other half'' of someone else just because its easier is going to be hard as well. 
  • Reading more now that i have the time. Something I've already started with- i think it helps with the dreams. 
  • Write more at the blog. So that i remember the stages that I've been through at this time. Cause at some point things are going to get better. And then they'll probably go sour again. And at that point, i'll need to see that they are going to get better again. 

And my resolution of 2012- the first bullet point. Each day, write down one positive thing or something that i'm grateful for. I do my best to do this mentally, but i do want to see all 365 at the end of the year.


I hope i don't end up doing some stand-up comedy for God again.








01:59

1o post του 2012

Posted by red |

Ήθελα το πρώτο ποστ του 2012 ναν κάτι θετικό. Και προσπαθώ αλλά εν λίο δύσκολο. Οπόταν, θα γράψω κάτι για το οποίο είμαι ευγνώμων.

Σήμερα είμαι ευγνώμων:

  • Για τον Κ, που κάμνει τέλειες αγκαλιές άμαν τες χρειάζουμε, σαν σήμερα. 
  • Για το τεράστιο βάρος που έφυε που πάνω μου αφού κοντινό πρόσωπο αγαπημένου μου προσώπου εν λίο καλύτερα σήμερα επιτέλους. 

Ωμμμμ
This too shall pass. 

Subscribe