00:28

Α ρε 2011

Posted by red |

Το 2010 λλίο πολλά ήταν μια καλή χρονιά. Εκατάφερα τζαι έκαμα το μάστερ μου. Εγνώρισα νέους αθρώπους. Έζησα λλίο μόνη μου. Εκάμαν μου πρόταση για δουλειά. Εσυμφιλιώθηκα λλίο με τον εαυτό μου τζαι σιγά σιγά τζαι με την Κύπρο. Ήρτα πίσω τζαι σιγά σιγά εχαμογελούσα, εχασκογελούσα, επερνούσα καλά, έπαιρνα τη ζωή χαλαρά τζαι έπαιρνε με τζαι τζίνη.

Τζαι μετά στο παρά αντί η ζωή να με παίρνει χαλαρά, έπαιρνε με μελαγχολικά.. Ίσως να ήταν τούτη η εναλλαγή μεταξύ μιας γεμάτης μέρας τη μια τζαι μιας όφκερης την άλλη- χωρίς αυτοκίνητο τζαι σχεδόν πάντα με το να βασίζουμε στο γαλανομάτικο τζαι στο πρόγραμμα της μάμας μου για να μου δώσει το αυτοκίνητο. Στο παρά του 2011 εσυνειδητοποίησα ότι ο παπάς μου ένε άθραυστος τζαι εστοίχησε μου κάπως. Συνειδητοποιάς ότι σιγά σιγά αλλάσουν τζαι τζίνοι. Ευτυχώς ένε τίποτε σοβαρό. Ένε θέμα ζωής τζαι θανάτου. Εν απλά ένα θέμα. Τζαι μια μη ευχάριστη συνειδητοποίηση.

Είμαι στάσιμη για λλίο. Περιμένω που πριν τα Χριστούγεννα ένα εξάρτημα για να διορθωθεί το αυτοκίνητο, τα συμβόλαια για τη δουλειά ακόμα να φτάσουν. Το σιειρότερο ένει ότι ενώ εγώ είμαι στάσιμη, οι άλλοι γυρώ μου εν ένει τζαι δυστυχώς η μη στασιμότητα εν τους φκαίνει καλό. Τζαι ένε που το σιέρι μου να κάμω κάτι ναν καλύτερα, εν τούτο που με ενοχλά παραπάνω. Απλά είμαι τζιαμέ, ακούω τους με υπομονή τζαι θωρώ τους να πονούν τζαι πονώ τζαι γω μαζί τους.

Πιστέφκω ότι ίσως αν αρχίσω να βλέπω τη ζωή πιο θετικά να με δει τζαι τζίνη. Αλλά πάνω που πάω να της κάμω γειά κάμνει μου ντου. Προσπαθώ να είμαι καλό τζαι ήρεμο άτομο, πέρκι σάσει το κάρμα μου, το φενγκ σούι μου τζαι το ζεν μου. Τζαι μόλις πάω να γελάσω λλίο τζαι να ηρεμήσω τζαι να φέρω τα μίλια μου γίνεται κάτι τζαι χαλιούμαι. Όι τραγικό αλλά αρκετό να με σύρει λίο πιο κάτω που τζαμέ που ήμουν.

Εν παραπονιούμαι για μένα, αλήθκεια. Έχω υγεία τζαι έχω άτομα κοντά μου που με νοιάζουνται. Τζαι τούτα ούλλα που εν στάσιμα απλά θέλουν χρόνο τζαι υπομονή. Το εξάρτημα εν νάρτει σε κάποια φάση, τζαι τα συμβόλαια (πλς πλς πλς να έρτουν αύριο) τζαι το χαρτί του μάστερ που Αγγλία.

Αλλά ρε γαμώτο μου..μεν μου πληγώνεις την Φ.. εν η αδυναμία μου ξέρεις το. Τζαι κάμε κάτι νάρτει καλό για κάποιο που τούτους ούλλους τους δικούς μου αθρώπους που βασανίζουνται.

Θέλω να πιστέψω ότι εν να γίνει κάτι καλό αύριο ντάξει; Πλης μεν με διαψεύσεις.

Το πιο κωμικοτραγικό μέρος της μέρας μου, που έκαμε ακόμα και τη Φ να γελάσει..; Εβούττησα το κινητό μου μέσα στο ποτήρι με το νερό. Όι έππεσε μου, εβούττησα το κανονικά. Είχα ένα πλαστικό ποτήρι νερό μες τη θηκούα του αυτοκινήτου του γαλανομμάτικου. Τζαι θέλοντας να βάλω το κινητό μου κάπου έβαλα το στη θηκούα που το βάλλω πάντα. Μέσα στο ποτήρι με το νερό χαχαχα
Ποιός άλλος; Α; Λυπούμαι το το κινητό λλίο. Προς το παρόν ζει αλλά η οθόνη του εν μεταξύ φλωρέντζας μόλις την ανάψεις τζαι επιληπτικού επεισοδίου:p αναβοσβήνει.. Έφκαλα μπαταρία τζαι εννα το αφήσω έτσι για πόψε, αύριο το πρωί να πάει στη νόκια. Τουλάχιστον εσκόρπισα λλίο γέλιο. Τι λλίο δηλαδή που εν να έχουν να με περιπέζουν για χρόνια..:p ας ένει, χαλάλι. Εμείς νάμαστε καλά


ΑΚΟΥΕΙΣ; εμείς νάμαστε καλά. Οπόταν Θεέ ή Βούδα ή ανώτερη δύναμη.. Κάμε κάτι.. Τουλάχιστον νάμαστε εμείς καλά.. Τζαι εν να προσπαθήσω να αρκέψω θετικά αύριο πάλε.. Μεν με κάψεις πάλε α!

Πριν κανένα δυο μήνες που λέτε, όταν επρωτοήρτα Κύπρο είχα πάει για καφέ (+ ναργιλέ) ποτζί που εν τα κλάπ της Έγκωμης. Πίνουμε τον καφέ μας (+ ναργιλε), τζαι πιάνω το θηρίο μου (μάνα μου το επεθύμησα το)  να πάω σπίτι. Την συγκεκριμένη ώρα όμως εθυμηθήκαν πολλοί να δείξουν τα αυτοκίνητα τους στην συγκεκριμένη περιοχή μιας τζαι πιανει κόσμο. Εγώ να είμαι στο αλτ τζαι κανένας να μεν με αφήνει να περάσω (εννοείται) γι'αυτό πάω λλίο πιο μπροστά με την ελπίδα ότι όταν επροχωρούσαν λλίο τα αυτοκίνητα ήταν να με αφήσει ο επόμενος να μπω τζαι γω δεξιά. Τα παράθυρα μου ανοικτά όπως τζαι τζίνου που Hopefully θα με άφηνε να μπω. Τζαι ακούω τον να λαλεί..

'Να σου σιέσω'.
'Να μου σιέσεις;' (όι νευριασμένα-είχα καλή διάθεση- αλλά αρκετά δυνατά ώστε να με ακούσει:p)

Θωρώ τον κοιτάζει με με ύφος ''ου γαμώτο μα άκουσε με;'' ενώ νέφκω του να περάσει (αφού εν τόοοοσο σημαντικό) πέρκι με αφήσει ο επόμενος (αφου εν ΤΟΟΟΟΣΟ σημαντικο).

Τελικα άφηκε με τζαι εμπήκα. Ε μα πόσο να σιωπώ; :p

15:23

Let me be

Posted by red |

Μ: Μάμα
R: Red

M: Άκουσα ότι ανοίξαν θέσεις στην Αστυνομία
R: ΟΚ
M: Αν σε πιάσουν εν να είσαι λοχίας
R: ΟΚ
M: Εν να κάμεις αίτηση;
R: Όι
Μ: Μα γιατί, έτσι ευκαιρίες εν πρέπει να τις χάννεις μπλα μπλα μπλα

Με το που ήρτα πίσω επροσφερτήκαν 3 άτομα να με βοηθήσουν να βάλω μέσο τζαι το γεγονός ότι πάω τζαι βοηθώ τζαι τη mom στη δουλειά κάμνει σιηρότερα τα πράματα αφού έχω πόσα άτομα κάθε βδομάδα να με ρωτούν αν ήβρα δουλειά, τι μπορώ να κάμω με τα πτυχία μου (να τα κρεμάσω δίπλα δίπλα πας τον τοίχο), αν έκατσα τις κυβερνητικές (ναι που να μεν τις εκάθουμουν), αν επέρασα (ναι δυστυχώς τζαι με 72 οπόταν η επόμενη ερώτηση ένει αν έχω μέσο).

Εν θέλω να μπω στη νοοτροπία της Κύπρου. Ότι πρέπει να βολεφτώ. Εν ήρτα γμτ με πτυχίο τζαι μαστερ για να καταλήξω σε μια άσχετη δουλειά. Τζαι εν θελω να μπω στην κυβέρνηση γιατί ξέρω ότι εν νάμαι τζίνο το ένα άτομο μες το γραφείο που εν να δουλέφκει τζαι για τζίνους που εν δουλέφκουν. Τζαι εν θέλω να πάω στην αστυνομία αφού έχω επιλογές ακόμα. Αν αλλάξω γνώμη, αν δεν έχω άλλες επιλογές, αν εν κάτι που εν σχετικό με τον κλάδο μου ξαναμιλούμε.

Τζαι τζίνο που με απογοητέφκει παραπάνω εν ότι αρκέψαν τζαι οι γονιοί μου να μπαίνουν σε τούτη τη διαδικασία. Να με ρωτά ο παπάς μου αν εμίλησα με τον τάδε που ήμασταν μαζί πανεπιστήμιο για να δω αν μπορεί να με βολέψει (άτομο που συμπαθώ απίστευτα αλλά έχασα το τηλ του, εν εκατάφερα καν να τον πιάσω να του ευχηθώ για το γάμο του ή που εν έγγυος η γυναίκα του). Η μάμμα μου να μου λαλεί για τις αιτήσεις στην αστυνομία τζαι άσχετο ότι εν θα ξαναεπιμένει να με κάμνει να δυσπυρκώ. Ξέρω ότι έτσι εν τα πράματα στην Κύπρο, ότι τούτη εν η νοοτροπία που επικρατεί, ότι εν δύσκολο να βρεις διαφορετικά δουλειά και τα λοιπά.

Αλλά τωρά ήρτα πίσω τζαι ακόμα πιστέφκω στις δυνατότητες μου. Τζαι κάτι ήβρα που φαίνεται καλό τζαι εν με κόφτει που εν για ενα χρόνο μόνο, εν με κόφτει που εν είμαι ΄εξασφαλισμένη΄, εν κάτι που το έκαμα με την αξία μου τζαι είμαι περήφανη.

Παρετάτε με. Let me be. Πως διαφορετικά να σας το πω;

00:56

dear Santa

Posted by red |

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

ξέρω ότι επεράσαν οι γιορτές αλλά μιας τζαι εν υπάρχεις anw νομίζω εν οκ να σου γράψω έστω τζαι λίο καθυστερημένα ένε;

Το λοιπόν άκου τι θέλω.
Θέλω να γίνει καλά η Μαρία τζαι κάθε Μαρία που έσιει ανάγκη υγεία, ποιότητα ζωής, λίη χαρα τζαι χαμόγελο (αν τζαι στην τελική εν τούτα τα άτομα που χαμογελούν παραπάνω ένε;)

Επίσης να γίνει καλά η μάμμα της Π. Δώστης λίη δύναμη να παλέψει τζαι να περάσει έστω λίο χρόνο παραπάνω με τα μωρά της.

Τζαι θέλω να κάμεις τζίνους ούλλους που πάντα παραπονιούνται για τα λεφτά, τη δουλειά, τις υποχρεώσεις τους να καταλάβουν ότι ένε τούτα τα σημαντικά τζαι ότι όσα υλικά αγαθά τζαι αν έσιεις τζίνο που έσιει σημασία εν η ΑΓΑΠΗ τζαι το χαμόγελο.

Πλης δώσε αγάπη στον κόσμο. Ούλλοι χρειαζούμαστε το. Κάποιοι παραπάνω που άλλους.

Τζαι κάτι τελευταίο. Προστάτεψε την οικογένεια μου τζαι όσους αγαπώ που τούτα ούλλα. Καρκίνους, αρρώστιες, βάσανα. Εν θέλω να πάθει κανένας τίποτε. Μόνο με την ιδέα τρομοκρατούμαι.

Αν μπορώ να κάμω κάτι για οποιοδήποτε που τα παραπάνω let me know

Red

Subscribe