00:28

Α ρε 2011

Posted by red |

Το 2010 λλίο πολλά ήταν μια καλή χρονιά. Εκατάφερα τζαι έκαμα το μάστερ μου. Εγνώρισα νέους αθρώπους. Έζησα λλίο μόνη μου. Εκάμαν μου πρόταση για δουλειά. Εσυμφιλιώθηκα λλίο με τον εαυτό μου τζαι σιγά σιγά τζαι με την Κύπρο. Ήρτα πίσω τζαι σιγά σιγά εχαμογελούσα, εχασκογελούσα, επερνούσα καλά, έπαιρνα τη ζωή χαλαρά τζαι έπαιρνε με τζαι τζίνη.

Τζαι μετά στο παρά αντί η ζωή να με παίρνει χαλαρά, έπαιρνε με μελαγχολικά.. Ίσως να ήταν τούτη η εναλλαγή μεταξύ μιας γεμάτης μέρας τη μια τζαι μιας όφκερης την άλλη- χωρίς αυτοκίνητο τζαι σχεδόν πάντα με το να βασίζουμε στο γαλανομάτικο τζαι στο πρόγραμμα της μάμας μου για να μου δώσει το αυτοκίνητο. Στο παρά του 2011 εσυνειδητοποίησα ότι ο παπάς μου ένε άθραυστος τζαι εστοίχησε μου κάπως. Συνειδητοποιάς ότι σιγά σιγά αλλάσουν τζαι τζίνοι. Ευτυχώς ένε τίποτε σοβαρό. Ένε θέμα ζωής τζαι θανάτου. Εν απλά ένα θέμα. Τζαι μια μη ευχάριστη συνειδητοποίηση.

Είμαι στάσιμη για λλίο. Περιμένω που πριν τα Χριστούγεννα ένα εξάρτημα για να διορθωθεί το αυτοκίνητο, τα συμβόλαια για τη δουλειά ακόμα να φτάσουν. Το σιειρότερο ένει ότι ενώ εγώ είμαι στάσιμη, οι άλλοι γυρώ μου εν ένει τζαι δυστυχώς η μη στασιμότητα εν τους φκαίνει καλό. Τζαι ένε που το σιέρι μου να κάμω κάτι ναν καλύτερα, εν τούτο που με ενοχλά παραπάνω. Απλά είμαι τζιαμέ, ακούω τους με υπομονή τζαι θωρώ τους να πονούν τζαι πονώ τζαι γω μαζί τους.

Πιστέφκω ότι ίσως αν αρχίσω να βλέπω τη ζωή πιο θετικά να με δει τζαι τζίνη. Αλλά πάνω που πάω να της κάμω γειά κάμνει μου ντου. Προσπαθώ να είμαι καλό τζαι ήρεμο άτομο, πέρκι σάσει το κάρμα μου, το φενγκ σούι μου τζαι το ζεν μου. Τζαι μόλις πάω να γελάσω λλίο τζαι να ηρεμήσω τζαι να φέρω τα μίλια μου γίνεται κάτι τζαι χαλιούμαι. Όι τραγικό αλλά αρκετό να με σύρει λίο πιο κάτω που τζαμέ που ήμουν.

Εν παραπονιούμαι για μένα, αλήθκεια. Έχω υγεία τζαι έχω άτομα κοντά μου που με νοιάζουνται. Τζαι τούτα ούλλα που εν στάσιμα απλά θέλουν χρόνο τζαι υπομονή. Το εξάρτημα εν νάρτει σε κάποια φάση, τζαι τα συμβόλαια (πλς πλς πλς να έρτουν αύριο) τζαι το χαρτί του μάστερ που Αγγλία.

Αλλά ρε γαμώτο μου..μεν μου πληγώνεις την Φ.. εν η αδυναμία μου ξέρεις το. Τζαι κάμε κάτι νάρτει καλό για κάποιο που τούτους ούλλους τους δικούς μου αθρώπους που βασανίζουνται.

Θέλω να πιστέψω ότι εν να γίνει κάτι καλό αύριο ντάξει; Πλης μεν με διαψεύσεις.

Το πιο κωμικοτραγικό μέρος της μέρας μου, που έκαμε ακόμα και τη Φ να γελάσει..; Εβούττησα το κινητό μου μέσα στο ποτήρι με το νερό. Όι έππεσε μου, εβούττησα το κανονικά. Είχα ένα πλαστικό ποτήρι νερό μες τη θηκούα του αυτοκινήτου του γαλανομμάτικου. Τζαι θέλοντας να βάλω το κινητό μου κάπου έβαλα το στη θηκούα που το βάλλω πάντα. Μέσα στο ποτήρι με το νερό χαχαχα
Ποιός άλλος; Α; Λυπούμαι το το κινητό λλίο. Προς το παρόν ζει αλλά η οθόνη του εν μεταξύ φλωρέντζας μόλις την ανάψεις τζαι επιληπτικού επεισοδίου:p αναβοσβήνει.. Έφκαλα μπαταρία τζαι εννα το αφήσω έτσι για πόψε, αύριο το πρωί να πάει στη νόκια. Τουλάχιστον εσκόρπισα λλίο γέλιο. Τι λλίο δηλαδή που εν να έχουν να με περιπέζουν για χρόνια..:p ας ένει, χαλάλι. Εμείς νάμαστε καλά


ΑΚΟΥΕΙΣ; εμείς νάμαστε καλά. Οπόταν Θεέ ή Βούδα ή ανώτερη δύναμη.. Κάμε κάτι.. Τουλάχιστον νάμαστε εμείς καλά.. Τζαι εν να προσπαθήσω να αρκέψω θετικά αύριο πάλε.. Μεν με κάψεις πάλε α!

2 ψυχαναλυτές:

Neerie said...

είπα σου ότι αρέσκει μου πολλά δαμέσα, τα χρώματα σου? ο καναπές σου ο κόκκινος????

πόννα μετακομίσεις θα τα πιάσω εγώ :)

πάνω σε τούτα που έγραψες, νομίζω τελικά η ζωή έννεν ευτυχία που διακόπτεται από στιγμές δυστυχίας όπως περιμένουμεν ούλλοι να είναι...

εν κυρίως δύσκολη, απλά έσιει στιγμές που αισθανόμαστεν πολλά πολλά καλά...

άρα για να μεν μας γυρίσει πρέπει να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε τα πάντα θετικά, να σκεφτούμαστεν ότι έσιει άλλους που περνούν πιο δύσκολα τζαι να μεν πνιούμαστε σε ένα ποτήρι νερό - τζαι τα κακά να τα απαλύνουμε όσο παραπάνω μπορούμε ή να βρίσκουμε το βαθύτερο λόγο που γίνουνται, κάτι παραπάνω ξέρει ο Θεός που μας...

έτσι εκατάλαβα

κατά τα άλλα, ελπίζω πραγματικά να σου παν ούλλα (πιο) καλά :)

red said...

y thank you neerıe μου! Είσαι ελεύθερη να τον πιάσεις όποτε θέλεις, εν πολλά αναπαυτικός:) κάτσε λλίο δοκίμαστον τζιόλας:p

να σου πω την αλήθκεια, το ζύγισμα σε καλές και κακές στιγμές εξαρτάται που πολλούς παράγοντες.. Σίουρα υπάρχουν άτομα που περνούν πολλά πιο δύσκολα που μένα. Απλα μερικές φορές είμαστε λλίο πιο ευαίσθητοι άμα πάθει κάτι κάποιο δικό μας άτομο ενώ για μας μπορεί να μεν μας κόφτει τόσο..:) Προσπαθώ να ακολουθώ τη φιλοσοφία που λαλείς τζαι συ και ευτυχώς εβελτιωθήκαν κάπως τα πράματα..:) ευχαριστω για το ενδιαφέρον:)

Post a Comment

Subscribe