Εκαθάρισα τα inbox των 3 email που έχω, το dropbox και τα μηνύματα του facebook (μάνα μου ρε ήβρα ένα μήνυμα που ένα Γερμανούι που εγνωριστήκαμε πριν κανένα χρόνο τζαι επειδή εν είχε ΦΒ έστειλε μου που ενός φίλου του με το ημεηλ του για να επικοινωνήσω- είδα το 3 μήνες μετά τζαι για κάποιον λόγο εφύλαξα το). Επίσης, έκαμα όσα ανέβαλλα εδώ και κάτι μήνες και μπορώ να τα κάμω εν ώρα δουλειάς. Όπως καταλαβαίνετε, ΒΑΡΚΟΥΜΑΙ. Γι’αυτό θα σας πω για μια περίπτωση τασιηνόπιττας, παλιάς μεν αλλά αστείας, του γαρουφαλιά.

Με τον γαρουφαλιά που λέτε εγνωριστήκαμε πριν κάτι μήνες σε κοινή παρέα για ποτό τζαι έκαμα το λάθος να του δώσω το τηλέφωνο μου. Μέγα λάθος κυρίες και κύριοι. Γιατί ώσπου να ξυπνήσω την επομένη είχα μήνυμα. Ένα σύντομο αλλά βαθυστόχαστο: ‘gdijsods’, or something in the lines of that. Μπορεί να ήταν και λέξη κανονική, νόημα εν εφκαλλε πάντως. Στέλλω του πίσω ένα βαθυστόχαστο: ’Α?’ . Τέλωσπαντων το μήνυμα ήταν καταλάθος. Το μεσημέρι πέφτει το πρώτο τηλεφώνημα. Ήμουν στο σαλόνι με τους γονιούς μου σόου εν απάντησα. Έρκεται μήνυμα. Μετά που λλίο ξανά τηλεφώνημα. ΑΑΑΑΑ.

Μετά που ένα καφέ που έκοψα φλέβες και πολλά τηλεφωνήματα να πάμε για ποτό, να πάμε για καφέ, τι εν να κάμεις πόψε κτλ έκοψα του τα πολλά πολλά. Συγκεκριμένα, τις πρώτες μέρες, ως που να ξυπνήσω κατά τις 11, είχα ήδη 3 αναπάντητες, η μια που άγνωστο αριθμό. Πιάνω τον πίσω τζαι καλά ανήσυχη:
-Έλα, όλα εντάξει;
- Ε ναι καλά γιατί ρωτάς;
- Ετο, επήα να κάμω κάτι δουλειές τζαι εξίχασα το κινητό μου τζαι είδα τις 3 αναπάντητες σου τζαι ενόμιζα ότι κάτι έγινε..
–Εεε κμ εγώ εν.. 2 φορές σε έπιασα..
(Είμαι σίουρη ότι ήταν τζίνος. Τζαι έχω low tolerance σε έτσι καταστάσεις)


Ο τύπος εν ήταν κακός. Ήταν το κλασσικό κυπριωτόπουλλο που ήθελε να γνωρίσει κάποια και να κάμει σχέση τζαι να την έχει βασίλισσα. Τζαι ήταν επίμονος (τούτο εν το επίσημο ευγενικό version και θα αρνηθώ οποιονδήποτε συσχετισμό με τις λέξεις πρήχτης, εκνευριστικός κα)

Στα πολλά πολλά εσταμάτησε να μου τηλεφωνά. ΑΛΛΑ! Είμαι κάχτος παραδέχουμαι το. (Τζαι ζημιάς αλλά τούτο εν μια άλλη ιστορία). Επειδή επέτυχα τον καμιά βδομάδα μετά όπως επήενα στο ζορπα. Να πιάσω φαί της μάμας μου που πάντα έχει που σπίτι αλλά ήταν ψιλοάρρωστη τζαι ήθελε κάτι πιο ελαφρύ. Σε μια περιοχή που εν έχει ιδιαίτερη σχέση με τη δουλειά του. Ναι, τόσο κάχτος.
-Εν να έρτεις στον τάδε τόπο αύριο; (Σημειωτόν ότι μιλούμε για μια παρέα 30+ που κάθε μέρα εν στα μπαράκια τζαι πίνουν)
-Εν νομίζω εν νάμαι δουλειά ούλλη μέρα σόου μάλλον εν να μείνω σπίτι τη νύχτα
-Καλάν τι ώρα σχολάνεις;
-6
-Ε μια χαρά, να πάεις να τζιμηθείς να ξεκουραστείς λίο τζαι νάρτεις
(Έφκαλε μου τζαι το πρόγραμμα μου δηλαδή)

Την επομένη έπιασε με τηλέφωνο για να δει αν θα πάω. ΑΑΑ τζαι γω να μεν μπορώ να μεν είμαι ευγενική γιατί ήταν σε παρέα που έφκαινε η φίλη μου που με κουβάλησε. Σιγά να μεν επήενα.
Κυριακή ημέρα, λαλεί μου η φίλη μου, πάμε στον τάδε τόπο. Εν ναν τζαι η παρέα η τάδε αλλά έχω σε άλλο τραπέζι κράτηση. Τζαι δαμέ έρκεται το κακτοσύνη Part 2. Eπειδή οι κρατήσεις των τραπεζιών ήταν δίπλα δίπλα. Πάμε ξανά. Ναι, ΤΟΣΟ κάχτος..
(Εσύ τωρά σκέφτεσαι που κολλά το γαρουφαλιάς ένε; Wait for it..)
Το ’theme’ στον συγκεκριμένο τόπο κάθε Κυριακή ήταν τα μπουζούκια. Λαϊκά να παίζουν, χαρτοπετσέτες να πετούν και ΓΑΡΥΦΑΛΛΑ στα τραπέζια. Να’μαι εγώ δηλαδή με την πλάτη στον τοίχο, η μια μου η φίλη να μου μιλά τζαι να παίζει πχ το: ‘Καλημέρα, θα’μαι δίπλα σου εκεί όλη μέρα..’ τζαι φαααπ να τρώω γαρύφαλλα μες τη μούρη. Όι το συνηθισμένο ρίξιμο όμως. Όπως τζίνο που σύρνουν τις μάππες στο μπεϊζμπολ. Τζίνο που αν σε βρει κάτι σκληρό με έτσι δύναμη παθαίνεις διάσειση. Τζίνο. Η Χ να γελά ενώ κομμάτια από γαρύφαλλα επέφταν στο κρασί της, εγώ να παίρνω αμυντική στάση όποτε βλέπω γαρύφαλλα τζαι να γελώ την ίδια ώρα γιατί ΟΚ ήμουν αστείο θέαμα η αλήθεια.
-Κοτσανια wars
-Γαρύφαλλα and the pity
-Γαρύφαλλο και τιμωρία
-50 shades of γαρύφαλλα

(Ένε καν εμπνευσμένοι αλλά you get the point ναι;)

-Σε κάποια φάση λαλώ του: ‘φοούμαι όποτε πιάνεις γαρύφαλλα’
-Μα γιατί
-Ε μα αφού τρώω τα μες τα μούτρα.



Εσταμάτησε ευτυχώς. Μετά ήρτε τζαι λίο πιο κοντά.
-Να πάμε για κανένα καφέ που βδομάδας;
-Ε γαρουφαλλιά άστο
-Μα γιατί; εν μπορείς;
-Κοίτα, πρόσφατα εχώρισα τζαι εν είμαι σε έτσι φάση
-Καλάν πόσο καιρό έχει που εχώρισες;
-5 μήνες
-.....



4 ψυχαναλυτές:

Nonis said...

sorry για τούτο που να πω:

χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχ

εν είσαι κάκτος, είσαι η έρημος με τους κάκτους... :ρ χαχαχαχ

υ.γ. ήταν ανάγκη να πεις 5 μήνες;

red said...

γελα τζαι εσύ με τον πόνο μας Noni!! Όι η αλήθεια ώρες ώρες είμαι όι μόνο έρημος με κάχτους αλλά τζαι ούλλες οι θεωρίες του Μέρφυ μαζί, παραδέχουμαι το!

Έπρεπε να του πω 2 χρόνια λαλείς; Να πιάσει τέλια το πόιντ; :p

Nonis said...

χααχαχαχαχαχ

αν του ελάλες έτσι πράμα θα έκοφκε κούρβα όποτε σε θόρεν, άρα ίσως ναι θα έπρεπε... :ρ

υ.γ. πόσο να γελώ με τα δικά μου, ένεχει action πιον... :ρ

red said...

χαχαχα κοίτα ψέματα εν του είπα απλά έβαλα τζαι κανένα μήνα που την πούγκα :p

Μετά απλά εκοίταζε με με νόημα στα τραγούδια του στυλ 'Αχάριστη κι αλήτισσα', καταλαβαίνεις ότι επληγώθηκε βαθύτατα. Ε μετά που λλίο τζαιρό έκαμε σχέση, εξαφανίστηκε τζαι κάπως έτσι έχασα την ευκαιρία της ζωής μου να με έχει βασίλισσα ο γαρουφαλλιάς! (Περιττό να σου πω ότι ακόμα μετανιώνω πικρά, μαδώ γαρύφαλλα τζαι ρωτώ μ'αγαπάει δε μ'αγαπάει περπατώντας στην ακροθαλασσιά..)

χαχα άτε αφήνω σε γέλα ελεύθερα τζαι με τα δικά μου! Κάχτοι του κόσμου ενωθείτε :p

Post a Comment

Subscribe